Η ΓΝΗΣΙΑ ΚΑΙ ΜΑΓΚΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ

Tag archive

25/3/1821

Εντυπωσιακή η στρατιωτική παρέλαση στην Αθήνα για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου (ΦΩΤΟ)

στην

21 χαιρετιστήριες βολές από το πυροβολείο του Λυκαβηττού

 

Ενώπιον του προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου πραγματοποιείται στο κέντρο της Αθήνας η καθιερωμένη στρατιωτική παρέλαση για τον εορτασμό της Εθνικής Επετείου της 25ης Μαρτίου.

Προηγήθηκε στις 8 το πρωί η επίσημη έπαρση της της σημαίας στον ιερό Βράχο της Ακρόπολης και λίγο αργότερα τελέσθηκε η πανηγυρική δοξολογία στον καθεδρικό ναό Αθηνών, ενώ ακούσθηκαν και οι 21 χαιρετιστήριες βολές από το πυροβολείο του Λυκαβηττού.

Η στρατιωτική παρέλαση ξεκίνησε λίγο μετά τις 11 ενώ προηγήθηκε η κατάθεση στεφάνου στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο.

Η τροχαία ανακοίνωσε κυκλοφοριακές ρυθμίσεις ενόψει της παρέλασης, που πραγματοποιείται στη λεωφόρο Αμαλίας, μπροστά από το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.

21 �崩饲 ⯫ݲ ᰼ ��﫥߯ �˵ꡢ紴⦆㩡 �娭骞 尝� �ܢ⡴5 ̡�17.
(EUROKINISSI/ÉM͇ӠЁ́ÏЏՋϓ)
21 �崩饲 ⯫ݲ ᰼ ��﫥߯ �˵ꡢ紴⦆㩡 �娭骞 尝� �ܢ⡴5 ̡�17.
(EUROKINISSI/ÉM͇ӠЁ́ÏЏՋϓ)

ÁÈÇÍÁ-ÓÔÉÃÌÉÏÔÕÐÏ ÁÐÏ ÔÇÍ ÐÑÏÅÔÏÉÌÁÓÉÁ ÔÇÓ ÓÔÑÁÔÉÙÔÉÊÇÓ ÐÁÑÅËÁÓÇÓ ÃÉÁ ÔÇÍ ÅÐÅÔÅÉÏ ÔÇÓ 25Ç ÌÁÑÔÉÏÕ.(Eurokinissi-ÐÁÍÁÃÏÐÏÕËÏÓ ÃÉÁÍÍÇÓ)
ÁÈÇÍÁ-ÓÔÉÃÌÉÏÔÕÐÏ ÁÐÏ ÔÇÍ ÐÑÏÅÔÏÉÌÁÓÉÁ ÔÇÓ ÓÔÑÁÔÉÙÔÉÊÇÓ ÐÁÑÅËÁÓÇÓ ÃÉÁ ÔÇÍ ÅÐÅÔÅÉÏ ÔÇÓ 25Ç ÌÁÑÔÉÏÕ.(Eurokinissi-ÐÁÍÁÃÏÐÏÕËÏÓ ÃÉÁÍÍÇÓ)
ÁÈÇÍÁ-ÓÔÉÃÌÉÏÔÕÐÏ ÁÐÏ ÔÇÍ ÐÑÏÅÔÏÉÌÁÓÉÁ ÔÇÓ ÓÔÑÁÔÉÙÔÉÊÇÓ ÐÁÑÅËÁÓÇÓ ÃÉÁ ÔÇÍ ÅÐÅÔÅÉÏ ÔÇÓ 25Ç ÌÁÑÔÉÏÕ.(Eurokinissi-ÐÁÍÁÃÏÐÏÕËÏÓ ÃÉÁÍÍÇÓ)
ÁÈÇÍÁ-ÓÔÉÃÌÉÏÔÕÐÏ ÁÐÏ ÔÇÍ ÐÑÏÅÔÏÉÌÁÓÉÁ ÔÇÓ ÓÔÑÁÔÉÙÔÉÊÇÓ ÐÁÑÅËÁÓÇÓ ÃÉÁ ÔÇÍ ÅÐÅÔÅÉÏ ÔÇÓ 25Ç ÌÁÑÔÉÏÕ.(Eurokinissi-ÐÁÍÁÃÏÐÏÕËÏÓ ÃÉÁÍÍÇÓ)
ÁÈÇÍÁ-ÓÔÉÃÌÉÏÔÕÐÏ ÁÐÏ ÔÇÍ ÐÑÏÅÔÏÉÌÁÓÉÁ ÔÇÓ ÓÔÑÁÔÉÙÔÉÊÇÓ ÐÁÑÅËÁÓÇÓ ÃÉÁ ÔÇÍ ÅÐÅÔÅÉÏ ÔÇÓ 25Ç ÌÁÑÔÉÏÕ.(Eurokinissi-ÐÁÍÁÃÏÐÏÕËÏÓ ÃÉÁÍÍÇÓ)
ÁÈÇÍÁ-ÓÔÉÃÌÉÏÔÕÐÏ ÁÐÏ ÔÇÍ ÐÑÏÅÔÏÉÌÁÓÉÁ ÔÇÓ ÓÔÑÁÔÉÙÔÉÊÇÓ ÐÁÑÅËÁÓÇÓ ÃÉÁ ÔÇÍ ÅÐÅÔÅÉÏ ÔÇÓ 25Ç ÌÁÑÔÉÏÕ.(Eurokinissi-ÐÁÍÁÃÏÐÏÕËÏÓ ÃÉÁÍÍÇÓ)
ÁÈÇÍÁ-ÓÔÉÃÌÉÏÔÕÐÏ ÁÐÏ ÔÇÍ ÐÑÏÅÔÏÉÌÁÓÉÁ ÔÇÓ ÓÔÑÁÔÉÙÔÉÊÇÓ ÐÁÑÅËÁÓÇÓ ÃÉÁ ÔÇÍ ÅÐÅÔÅÉÏ ÔÇÓ 25Ç ÌÁÑÔÉÏÕ.(Eurokinissi-ÐÁÍÁÃÏÐÏÕËÏÓ ÃÉÁÍÍÇÓ)
ÁÈÇÍÁ-ÓÔÉÃÌÉÏÔÕÐÏ ÁÐÏ ÔÇÍ ÐÑÏÅÔÏÉÌÁÓÉÁ ÔÇÓ ÓÔÑÁÔÉÙÔÉÊÇÓ ÐÁÑÅËÁÓÇÓ ÃÉÁ ÔÇÍ ÅÐÅÔÅÉÏ ÔÇÓ 25Ç ÌÁÑÔÉÏÕ.(Eurokinissi-ÐÁÍÁÃÏÐÏÕËÏÓ ÃÉÁÍÍÇÓ)
ÁÈÇÍÁ-ÓÔÉÃÌÉÏÔÕÐÏ ÁÐÏ ÔÇÍ ÐÑÏÅÔÏÉÌÁÓÉÁ ÔÇÓ ÓÔÑÁÔÉÙÔÉÊÇÓ ÐÁÑÅËÁÓÇÓ ÃÉÁ ÔÇÍ ÅÐÅÔÅÉÏ ÔÇÓ 25Ç ÌÁÑÔÉÏÕ.(Eurokinissi-ÐÁÍÁÃÏÐÏÕËÏÓ ÃÉÁÍÍÇÓ)
ÁÈÇÍÁ-ÓÔÉÃÌÉÏÔÕÐÏ ÁÐÏ ÔÇÍ ÐÑÏÅÔÏÉÌÁÓÉÁ ÔÇÓ ÓÔÑÁÔÉÙÔÉÊÇÓ ÐÁÑÅËÁÓÇÓ ÃÉÁ ÔÇÍ ÅÐÅÔÅÉÏ ÔÇÓ 25Ç ÌÁÑÔÉÏÕ.(Eurokinissi-ÐÁÍÁÃÏÐÏÕËÏÓ ÃÉÁÍÍÇÓ)
ÁÈÇÍÁ-ÓÔÉÃÌÉÏÔÕÐÏ ÁÐÏ ÔÇÍ ÐÑÏÅÔÏÉÌÁÓÉÁ ÔÇÓ ÓÔÑÁÔÉÙÔÉÊÇÓ ÐÁÑÅËÁÓÇÓ ÃÉÁ ÔÇÍ ÅÐÅÔÅÉÏ ÔÇÓ 25Ç ÌÁÑÔÉÏÕ.(Eurokinissi-ÐÁÍÁÃÏÐÏÕËÏÓ ÃÉÁÍÍÇÓ)

Åëéêïöüñá ðïõ óõììåôÝ÷ïõí óôçí ðáñÝëáóç ãéá ôçí åðÝôåéï ôçò 25çò Ìáñôßïõ 2017.
(EUROKINISSI/ÈÏÄÙÑÇÓ ÊÁÑÁÊÏÆÉÄÇÓ)

Το προσωπείο του Νικηταρά – Ο Ήρωας του ’21 που πέθανε ξεχασμένος στον Πειραιά, τυφλός και ζητιάνος (ΦΩΤΟ&VIDEO)

στην

Το άδοξο τέλος του “Τουρκοφάγου” που είχε υποστεί φρικτά βασανιστήρια και η υγεία του κλονίστηκε σοβαρά – Δέκα χρόνια πριν τον θάνατό του φυλακίστηκε στην Αίγινα, με την κατηγορία ότι συμμετείχε σε συνωμοσία κατά του βασιλιά Όθωνα

 

Ο Πελοποννήσιος οπλαρχηγός, γνωστός ως Τουρκοφάγος επειδή πολέμησε γενναία τους Τούρκους στους μεγάλους Αγώνες του Έθνους, πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του φτωχός και περιφρονημένος. Μετά την είδηση του θανάτου του, οι σπουδαστές του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου τοποθέτησαν έκτυπο πλασμένο στο πρόσωπό του και αποτύπωσαν τη μορφή του. Για να σχηματίσουν το καλούπι, άλειφαν το πρόσωπο με λιπαντική ουσία, στη συνέχεια άπλωναν στρώματα κεριού ή γύψου και ενδιάμεσα τοποθετούσαν γάζες και κλωστές για να είναι ανθεκτικό το καλούπι. Ανάλογα είχαν πράξει και σε άλλους επιφανείς άνδρες της Επανάστασης, των οποίων τα προσωπεία φιλοξενούνται σήμερα στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο.

Τα εκμαγεία ήταν δωρεά του Ε.Μ.Π., που τότε ονομαζόταν Σχολείον των Τεχνών. Εκείνη την περίοδο, διευθυντής ήταν ο Λύσανδρος Καυταντζόγλου και καθηγητές σημαντικοί Έλληνες και Ευρωπαίοι αρχιτέκτονες. Η αποτύπωση των μορφών έγινε από τους σπουδαστές στο πλαίσιο του μαθήματος της πλαστικής, της γλυπτικής και της γυψογραφίας. Σκοπός ήταν να διασωθεί η μορφή τους, ώστε να μπορέσουν οι γλύπτες του μέλλοντος να τους φιλοτεχνήσουν σε αγάλματα. Στο προσωπείο του Νικηταρά διακρίνεται οίδημα στο δεξί μάτι, καθώς τα τελευταία χρόνια της ζωής του και μετά από τις κακουχίες και τα βασανιστήρια που υπέστη από την ελληνική Κυβέρνηση έπασχε από ζάχαρο, χωρίς να το γνωρίζει, με αποτέλεσμα να χάσει την όραση του.

Στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο εκτίθεται και το σπαθί του, με το οποίο πολέμησε τα στρατεύματα του Δράμαλη στα Δερβενάκια. Σε εκείνη τη μάχη του κόλλησαν το παρατσούκλι “Τουρκοφάγος”. Ήταν τόσο ορμητικός που έσπασε τρία σπαθιά και το τέταρτο κόλλησε στο χέρι του, καθώς έπαθε αγκύλωση και χρειάστηκε ιατρική βοήθεια για να μπορέσει μετά από ώρες να το ανοίξει. Σύμφωνα με αναφορές της εποχής, ο Νικηταράς ήταν τόσο γρήγορος που μπορούσε να φτάσει το γρηγορότερο άλογο και να πηδήξει με ένα άλμα πάνω από επτά άλογα!

Από αυτό του το χάρισμα προέρχονται και οι στίχοι του τραγουδιού “Στα Τρίκορφα”:

“Πού ‘σαι, μωρέ Νικηταρά, πού ‘χουν τα πόδια σου φτερά, μες στους κάμπους πως κοιμάσαι, και τους Τούρκους δε φοβάσαι”.

Η πατρίδα τον “τίμησε” με… άδεια επετείας στον Ι.Ν. Ευαγγελίστριας στον Πειραιά

Μετά την απελευθέρωση, δεν απέκτησε ούτε αξιώματα ούτε χρήματα και έζησε με την πολύτεκνη οικογένεια του στον Πειραιά. Απόδειξη της δύσκολης οικονομικής κατάστασης στην οποία βρισκόταν, ήταν ο έρανος που έγινε το 1822 για να κινήσουν οι Υδραίοι στόλο. Ο Νικηταράς πρόσφερε το μόνο που είχε στα περιουσιακά του στοιχεία, ένα σπαθί λάφυρο από τον Κιαμίλ Μπέη. Οι Υδραίοι συγκινήθηκαν από την κίνησή του και του το έστειλαν πίσω. Μετά την αποφυλάκιση του, η ελληνική Κυβέρνηση αρνήθηκε να του προσφέρει σύνταξη και αναγκάστηκε να ζητιανεύει στην εκκλησία της Ευαγγελιστρίας, μέχρι τον θάνατό του στις 25 Σεπτεμβρίου 1849 σε ηλικία 61 ετών.

 

Όταν οι Έλληνες πολιτικοί τον “επιβράβευσαν” με φυλάκιση στην Αίγινα, φρικτά βασανιστήρια και ασητεία, που ως αποτέλεσμα ήταν να χάσει την όρασή του

Η ελληνική Κυβέρνηση, φοβούμενη ότι το ρωσσόφιλο κόμμα επεδίωκε να αντικαταστήσει τον βασιλιά Όθωνα με κάποιον Ρώσσο πρίγκιπα, συνέλαβε το Νικηταρά το 1839 (μια δεκαετία πριν πεθάνει) και τον καταδίκασε, αν και παντελώς αθώο, σε ενάμιση χρόνο φυλάκιση, την οποία εξέτισε στις φυλακές της Αίγινας.

Όταν αποφυλακίστηκε η υγεία του ήταν εξασθενημένη από τα βασανιστήρια που υπέστη κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του. Βίωσε την αχαριστία και την αγνωμοσύνη του νεοσύστατου τότε ελληνικού κράτους, το οποίο του αρνήθηκε μια αξιοπρεπή σύνταξη, ώστε να ζει αυτός και η οικογένειά του ευπρεπώς. Αντί αυτού, του χορηγήθηκε… άδεια επαιτείας. Το 1843, όταν ο Βασιλιάς Όθωνας αναγκάστηκε να δώσει Σύνταγμα στην Ελλάδα, οπότε του απονεμήθηκε ο Βαθμός του Υποστράτηγου μαζί με μία πενιχρή σύνταξη των 111 δραχμών.

 

Οι καταβολές του

Γεννήθηκε στη Μεγάλη Αναστάσοβα των Πισινών Χωριών του Μυστρά (σημερινη Νέδουσα Μεσσηνίας) στις 2 Ιανουαρίου 1787, ένα μικρό χωριό στους πρόποδες του Ταϋγέτου, και το πραγματικό του όνομα ήταν Νικήτας Σταματελόπουλος. Όπως διηγείται ο ίδιος στα απομνημονεύματά του, που κατέγραψε ο Γ. Τερτσέτης: “Εγεννήθηκα εις ένα χωριό Μεγάλη Αναστασίτσα (Αναστάσοβα) αποδώθε από του Μυστρά προς την Καλαμάτα. Ο προπάππος μου ήτον Προεστός και ο πατέρας μου έφυγε δεκαέξι χρόνων και επήγε με τα στρατεύματα τα Ρούσικα στην Πάρο και ήτον πολεμικός. Τον εσκότωσαν εις την Μονεμβασιά μαζί με έναν αδελφό και μ’ εναν κουνιάδο μου. Από ένδεκα χρόνων, μαζί με τον πατέρα μου, έσερνα άρματα. Ετουφέκισα ένα Τούρκο στο Λεοντάρι”.

Γονείς του είναι ο Σταματέλος, ονομαστός αγωνιστής της περιοχής Λεονταρίου, και μητέρα του η Σοφία Δημητρίου Καρούτσου από τον Άκοβο του Λεονταρίου, δευτερότοκη θυγατέρα και αδελφή της γυναίκας του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Από τα αδέλφια του γνωστά είναι: Ο Ιωάννης, ο Νικόλαος και ο Γιωργάκης.

 

Υπέρμετρα γενναίος στο πεδίο της μάχης από τα εφηβικά του χρόνια

Διωγμένος και επικηρυγμένος ο πατέρας του από τους Τούρκους, 16 χρονών πολέμησε στην Πάρο με ρώσσικα στρατεύματα, βρήκε καταφύγιο στο Τουρκολέκα (όπου εκεί γεννήθηκε ο υιός του Γιάννης το 1805, αδελφός του Νικηταρά) και θανατώθηκε βάναυσα από τους Τούρκους το 1816 μαζί με τον γερο-Σταματέλο στην Μονεμβασιά. Αγιοποιήθηκε αργότερα από την Ορθόδοξη Εκκλησία ως “Άγιος Ιωάννης ο Τουρκολέκας”.

Το 1816, κατά τον ανηλεή διωγμό των κλεφταρματολών της Πελοποννήσου, ο πατέρας του σκοτώθηκε από τους Τούρκους και ο Νικηταράς εντάχθηκε στην ομάδα του ξακουστού Μανιάτη οπλαρχηγού καπετάν Ζαχαριά (Ζαχαρίας Μπαρμπιτσιώτης). Μετά τον θάνατο του Ζαχαριά την ηγεσία της ομάδας ανέλαβε ο έμπειρος πλέον, θείος του Θεόδωρος Κολοκοτρώνης (επίσης μαθητή του Ζαχαριά). Μερικά χρόνια αργότερα ακολούθησε τον θείο του στα Επτάνησα, όπου εντάχθηκε στα Ρωσικά Τάγματα και μετέβη στην Ιταλία για να πολεμήσει κατά του στρατού του Ναπολέοντα.

Στη συνέχεια επέστρεψε στα Επτάνησα και υπηρέτησε τους Γάλλους, οι οποίοι στο μεταξύ τα είχαν καταλάβει με τη συνθήκη του Τίλσιτ. Ήταν ένας από τους σημαντικότερους αγωνιστές της Επανάστασης του 1821. Συντηρούσε δικό του Σώμα Ενόπλων με άνδρες που προέρχονταν από διάφορα μέρη της Ελλάδας, κατά βάση Μανιάτες.

Με την έκρηξη της Επανάστασης, στην πρώτη μάχη που δόθηκε στο Βαλτέτσι της Αρκαδίας στις 12 και 13 Μαΐου του 1821, (είχε προηγηθεί μια συμπλοκή στο Λεβίδι τον Απρίλιο), ο Νικηταράς που κρατούσε με 200 άντρες τα Άνω Δολιανά, κατάφερε να αποκρούσει 2.000 Τούρκους που επιτίθεντο με πυροβολικό. Επειδή έπεσαν πολλοί Τούρκοι από το χέρι του σ’ εκείνη τη μάχη, οι άντρες του τον ονόμασαν Τουρκοφάγο. Διακρίθηκε και στις μάχες που ακολούθησαν, όπου συνεργάστηκε με το θείο του, κυρίως στην πολιορκία και την άλωση της Τρίπολης.

Σύμβολο περηφάνιας, αγνότητας και ανιδιοτέλειας

Όταν η Τρίπολη καταλήφθηκε από τους Έλληνες, ήταν ο μοναδικό πολεμιστής που δεν ζήτησε κανένα λάφυρο για τον εαυτό του (πράγμα λογικό την εποχή εκείνη, ειδικά για έναν λαό που επανακτούσα όσα του άρπαξε ο Τούρκος δυνάστης) και όταν του πρόσφεραν ένα αδαμαντοκόλλητο σπαθί, το έκανε δώρο στην προσωρινή Κυβέρνηση. Μάλιστα υπάρχει παρασκήνιο για το πως οι σύντροφοί του κατάφεραν να του το χαρίσουν…

Όταν τελείωσε η μάχη, οι πολεμιστές άρχισαν να μοιράζουν τα λάφυρα και αναζήτησαν τον Στρατηγό τους, τον Νικηταρά. Αυτός είχε αποτραβηχτεί να ξεκουραστεί. Τον ρώτησαν τί θέλει κι αυτός τους είπε: “Δεν θέλω τίποτα. Θέλω να δω την πατρίδα μου λεύτερη”. Με το ζόρι του χάρισαν ένα μεγαλόσωμο άλογο και το εν λόγω σπαθί.

Άλλο ένα περιστατικό που το χαρακτήριζε ως περήφανο και ανιδιοτελή άνθρωπο και Αγωνιστή, ήταν όταν οι Έλληνες κατέστρεψαν τη στρατιά του Δράμαλη στα στενά των Δερβενακίων. Ο Νικηταράς μαζί με τους Δημήτριο Υψηλάντη και Παπαφλέσσα, είχε καταλάβει τη χαράδρα γύρω από τον Άγιο Σώστη, απ’ όπου θα περνούσαν οι Τούρκοι, προκαλώντας τους μεγάλη καταστροφή. Καθώς ο Δράμαλης υποχωρούσε προς το Άργος, ο Νικηταράς κατέλαβε την οχυρή θέση Αγινόρι και σκότωσε πολλούς Τούρκους που προσπάθησαν να διαφύγουν μέσω αυτής. Συνετέλεσε στο να υποχωρήσει τελικά ο Δράμαλης, υφιστάμενος πανωλεθρία (26 – 28 Ιουλίου 1822).

Μετά το τέλος της μάχη λοιπόν και κατά τη διάρκεια του γλεντιού για τη μεγάλη νίκη τους, ο πρίγκηπας Υψηλάντης παρατήρησε τον αγνό Νικηταρά να στέκεται μόνος του χωρίς λάφυρα και να καμαρώνει τα παλικάρια του. Γνωρίζοντας ότι δεν πήρε τίποτα τον πλησίασε και του χάρισε δύο ακριβές πιστόλες. Ο διάλογος που ακολούθησε ανάμεσα στους δύο άνδρες είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα της πραότητας που χαρακτήριζε το πνεύμα του μεγάλου αυτού Ήρωα (αλλά και τον Δημήτριο Υψηλάντη που θέλησε να τον ευχαριστήσει μ’ αυτήν τη χειρονομία). Έτσι προσπάθησαν να το αποδώσουν και στην 7η Τέχνη στην ταινία “Παπαφλέσσας”:

25η Μαρτίου: Τι γιορτάζουμε σήμερα (ΦΩΤΟ)

στην

Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου και ο Αγώνας για τη Λευτεριά του Γένους από την τυραννία των Τούρκων – Πότε και πως καθιερώθηκε

 

Ο απανταχού ελληνισμός τιμά σήμερα τους προγόνους του, που άρχισαν την Επανάσταση το 1821 ενάντια στον τουρκικό ζυγό, για να ζούμε σήμερα εμείς ελεύθεροι στην πατρίδα μας. Παράλληλα τιμά την Ορθόδοξη πίστη του, εορτάζοντας την επέτειο αναγγελίας της γέννησης του Ιησού. Η 25η Μαρτίου είναι θρησκευτική αλλά και Εθνική εορτή.

Η ημέρα αυτή είναι επίσημη αργία στην Ελλάδα και την Κύπρο. Ο διπλός εορτασμός της, την κάνει μία από τις σημαντικότερες ημερομηνίες του χρόνου.

Η 25η Μαρτίου είναι θρησκευτική γιορτή. Η εκκλησία μας τιμά τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου.

Η 25η Μαρτίου είναι όμως και επέτειος Εθνική, αφού η ημέρα αυτή σηματοδοτεί την έναρξη της ελληνικής επανάστασης ενάντια στην οθωμανική κυριαρχία το 1821.

Η γαλανόλευκη σημαία έχει τη τιμητική της. Σε όλα τα σημεία της γης, οι Έλληνες παρευλάνουν στις λεωφόρους του κόσμου, ενώ οι ορθόδοξες εκκλησίες χτυπούν χαρμόσυνα τις καμπάνες.

 

Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου

Ετυμολογικά η λέξη Ευαγγελισμός προέρχεται από την ομηρική λέξη “ευάγγελος”, που σημαίνει αγγελιοφόρος καλών ειδήσεων (ευ + άγγελος).

Τα χαρμόσυνα νέα μετέφερε στη Θεοτόκο ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, ο οποίος της είπε πως πρόκειται να κυοφορήσει τον Ιησού, τον Γιο του Θεού.

Σύμφωνα με τον Ευαγγελιστή Λουκά, ο Θεός έδωσε στην Παναγία τη δυνατότητα να αποφασίσει μόνη της, δίνοντας της την χαρά της συνδημιουργίας.

Η Παναγία ρώτησε τον Άγγελο πώς θα γινόταν να κυοφορήσει παιδί δεδομένου ότι δεν είχε σωματική επαφή με κάποιον άνδρα μιας και ήταν ακόμα αρραβωνιασμένη και όχι παντρεμένη με τον Ιωσήφ.

Τότε ο Αρχάγγελος Γαβριήλ εξήγησε στη Μαρία ότι αυτό ήταν το θέλημα του Θεού και ότι Αυτός θα φροντίσει για όλα. Για αυτό και το παιδί αυτό θα είναι ο Υιός του Θεού.

Έτσι η Παναγία δέχτηκε το Θεϊκό πρόσταγμα και ο Γαβριήλ αποχώρησε έχοντας εκπληρώσει το έργο του.

 

Ο Αγώνας για τη Λευτεριά του Γένους από την τυραννία των Τούρκων

Στις 25 Μαρτίου γιορτάζουμε την Επανάσταση του 1821 που έγινε εναντίον του τουρκικού ζυγού μετά από 400 χρόνια σκλαβιάς.

Στην ουσία αναφερόμαστε στην ένοπλη εξέγερση των Ελλήνων εναντίον των Οθωμανών, με σκοπό την ίδρυση ανεξάρτητου κράτους.

Γιορτάζουμε την ανεξαρτησία της Ελλάδας κι όπως και στην περίπτωση της 28ης Οκτωβρίου, έτσι και την 25η Μαρτίου γιορτάζουμε ουσιαστικά την έναρξη και όχι τη λήξη της Επανάστασης.

Η Επανάσταση, σε διπλωματικό επίπεδο, ξεκίνησε ήδη από τα τέλη Φεβρουαρίου του 1821 από την μακρινή Μολδοβλαχία (σημερινή Ρουμανία) από τον πρίγκηπα Αλέξανδρο Υψηλάντη. Επειδή όμως ο Ιερός Λόχος του υπασπιστή του Τσάρου δεν μπόρεσε να φέρει εις πέρας την αποστολή του, αποφασίστηκε να ληφθούν δραστικά μέτρα από τους Έλληνες οπλαρχηγούς και συγκεκριμένα στον Μωριά.

Μεγάλα ονόματα του Αγώνα, όπως ο Κολοκοτρώνης, ο Νικηταράς, ο Παπαφλέσσας κ.ά. κατέφυγαν στην Μάνη (τη μοναδική περιοχή που δεν υποδουλώθηκε ποτέ στον Σουλτάνο καθόλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας), με σκοπό να οργανώσουν αρτιότερα τον Ξεσηκωμό του Γένους.

Ως αποτέλεσμα ήταν ο προπομπός της Επανάστασης να είναι η 17η Μαρτίου 1821 στην πρωτεύουσα της Μάνης, την Αρεόπολη. Εκεί όλοι οι Ήρωες ύψωσαν τα λάβαρα της Επανάστασης και ορκίστηκαν “Νίκη Ή Θάνατος” και όχι “Ελευθερία Ή Θάνατος”, διότι όπως γράφεται παραπάνω η Μάνη ήταν ανέκαθεν ελεύθερη. Μάλιστα, οι Μανιάτες κήρυξαν τον πόλεμο και όχι την επανάσταση κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ενώ η σημαία της περιοχής χρησιμοποιήθηκε ως επίσημο λάβαρο του Αγώνα από τους υπόλοιπους Έλληνες.

Τα πρώτα αποτελέσματα φάνηκαν μόλις έξι μέρες αργότερα (23 Μαρτίου), όταν ο Πέτρος “Πετρόμπεης” Μαυρομιχάλης με τους Μανιάτες και τους καπεταναίους της Πελοποννήσου ελευθέρωσαν την Καλαμάτα.

Στην καλλιέργεια της εθνικής ταυτότητας που ήταν απαραίτητη για την εκκίνηση της Επανάστασης καταλυτικό ρόλο έπαιξε ο νεοελληνικός διαφωτισμός.

Από τους κυριότερους εκπροσώπους του υπήρξε ο Ρήγας Φεραίος ή Βελεστινλής, ο οποίος είχε γράψει και το περίφημο “καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά 40 χρόνια σκλαβιά και φυλακή”, φράση η οποία συνδέθηκε άρρηκτα με τον Απελευθερωτικό Αγώνα.

Πότε και πως καθιερώθηκε

Ο εορτασμός της Επανάστασης την 25η Μαρτίου καθιερώθηκε το 1838 με το Βασιλικό Διάταγμα της Κυβέρνησης Όθωνος και συγκεκριμένα του Γεώργιου Γλαράκη, γραμματέα της Επικρατείας (Υπουργού) επί των Εκκλησιαστικών, Δημοσίας Εκπαιδεύσεως και Εσωτερικών.

Ο Όθωνας προσπαθούσε να ενισχύσει τη δημοτικότητά του προσεταιριζόμενος την απήχηση των εκφραστών της Ορθοδοξίας, και ενδεχομένως σε αυτό να οφείλεται η θρησκευτική χροιά του διατάγματος και η καθιέρωση της εορτής.

Ωστόσο, κατά τον πρώτο εορτασμό της επετείου, το 1838, από τους ξένους πρέσβεις και προσωπικό πρεσβειών απουσίασαν από την εορτή μόνο αυτοί της Ρωσσίας και της Αυστρίας με τους υπαλλήλους τους.

Ο πρώτος εορτασμός στην Αθήνα όπου συμμετείχαν ο Βασιλιάς Όθων και η Βασίλισσα Αμαλία, πολιτικές και στρατιωτικές αρχές και πλήθος λαού, έγινε στον Ναό της Αγίας Ειρήνης.

 

Επίσκεψη κοινού σε πολεμικά πλοία στον Πειραιά για τον Εορτασμό της 25ης Μαρτίου 1821

στην

Από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού ανακοινώνεται ότι στο πλαίσιο του εορτασμού της 25ης Μαρτίου 1821, η φρεγάτα ΨΑΡΑ, η πυραυλάκατος ΤΡΟΥΠΑΚΗΣ και το υποβρύχιο ΠΟΣΕΙΔΩΝ θα καταπλεύσουν στο λιμένα του Πειραιά, όπου θα παραβάλουν στα κρηπιδώματα 11 και 12 (Εκθεσιακό Κέντρο Ο.Λ.Π.), προκειμένου να δοθεί η ευκαιρία στο κοινό να τα επισκεφθεί.

Οι ώρες του επισκεπτηρίου έχουν ως ακολούθως: Παρασκευή 24 Μαρτίου 2017, από 15:00 έως 19:00. Σάββατο 25 Μαρτίου 2017, από 09:00 έως 19:00. Κυριακή 26 Μαρτίου 2017, από 09:00 έως 17:00.

Ο Γιάννης Μώραλης κατέθεσε στεφάνι στο Μνημείο του Γεώργιου Καραϊσκάκη

στην

Ο Δήμαρχος Πειραιά, Γιάννης Μώραλης, παρευρέθηκε στην επιμνημόσυνη δέηση που εψάλη στο μνημείο του ήρωα της Επανάστασης του 1821 Γεωργίου Καραϊσκάκη στο Νέο Φάληρο, στο πλαίσιο του εορτασμού της Εθνικής Επετείου της 25ης Μαρτίου 1821.

Στην τελετή ήταν παρών και ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Πειραιά, Γιώργος Δαβάκης.

Στεφάνια κατέθεσαν: ο Δήμαρχος Πειραιά Γιάννης Μώραλης, ο Πρόεδρος της Γ΄ Δημοτικής Κοινότητας Χαράλαμπος Λιακόσταυρος, εκπρόσωποι του Πανεπιστημίου Πειραιά, του Τ.Ε.Ι. Πειραιά, της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Πειραιά.

Εκ μέρους της Περιφερειακής Εφορείας Προσκόπων Σαρωνικού κατατέθηκε αντί στεφάνου χρηματικό ποσό στο 1ο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Πειραιά.

Στην τελετή, συμμετείχαν αντιπροσωπείες μαθητών και εκπαιδευτικών Δημοτικών Σχολείων, Γυμνασίων και Λυκείων της πόλης, ενώ παιάνιζε η Φιλαρμονική του Δήμου Πειραιά.

Πανε στην Αρχη